Reputatie

13 februari 2020

De afgelopen weken was ik te gast bij verschillende gelegenheden waar de kansspelsector bijeen was: CMS Gambling Conference in Londen, het Annual Gaming Industry Event in Amsterdam en de beurs ICE VOX, ook in Londen. Dit zijn allemaal bijeenkomsten waar vertegenwoordigers van de sector en direct betrokkenen, zoals hun adviseurs en toeleveranciers, aanwezig waren. Stuk voor stuk waren het voor een belangrijk deel netwerkbijeenkomsten – elkaar bijpraten over de stand van zaken in de verschillende landen stond hoog op de agenda’s.

Er viel mij op dat er in de wandelgangen, maar ook tijdens panels, veel werd gesproken over de reputatie van de sector. Er is dan ook het een en ander aan de hand. In Italië en België zijn maatregelen getroffen om de reclame voor gokken helemaal in de ban te doen (Italië) of te beperken (België). Recent stond er in een artikel op het online platform Vice een artikel over gokverslaafde tieners in Spanje. En in Engeland riep Claire Murdoch, de baas geestelijke gezondheidszorg van de National Health Service, de gokindustrie in niet mis te verstane bewoordingen op méér te doen om kansspelverslaving te voorkomen.

Dit soort geluiden houdt de gemoederen in de branche danig bezig, heb ik gemerkt. Zoals vaker het geval is, lijdt de goede onder de kwade. Er zijn ongetwijfeld bedrijven die responsible gambling serieus nemen. Responsible gambling betekent in de praktijk: spelers goed in de gaten houden en ingrijpen als daar reden voor is, écht werk maken van het voorkomen van kansspelverslaving, ervoor zorgen dat minderjarigen absoluut niet kunnen spelen, op verantwoorde wijze omgaan met reclame. Maar als er bedrijven zijn die primair uit zijn op snel veel geld verdienen, is het nu eenmaal zo dat de hele branche daar last van heeft. Vergelijk het met twee kroegbazen: de een houdt strikt in de gaten of er niet te veel wordt gedronken, de ander vindt het niet erg als klanten laveloos de zaak verlaten.

Tijdens de bijeenkomsten merkte ik ook dat veel ogen op Nederland zijn gericht. Het is in het buitenland natuurlijk bekend dat in ons land de markt voor online gokken binnenkort open gaat, doordat in februari 2019 de Eerste Kamer het Wetsvoorstel Kansspelen op afstand aannam. Waarschijnlijk (het is nog een streefdatum) kunnen vanaf 1 januari 2021 aanvragen voor een online gokvergunning worden aangevraagd. Algemeen wordt onderkend dat in Nederland straks een doorwrochte wet van kracht is, die enerzijds gokbedrijven voldoende ruimte geeft hun diensten aan de man te brengen, maar anderzijds paal en perk stelt en de toezichthouder middelen geeft uitwassen te bestrijden. Een wet waarin het beschermen van spelers en het tegengaan van verslaving essentiële en dragende elementen zijn; veilig spelen, dáár gaat het om.

De ambitie van de Ksa is dat de Wet Kansspelen op afstand straks niet gepaard gaat met maatschappelijke kritiek, laat staan verontwaardiging. Wij zullen daar vanuit de vergunningverlening en als toezichthouder alles aan doen. Maar wij kunnen dat niet alleen. Hiervoor zijn aanbieders van kansspelen nodig die zich verantwoordelijk opstellen. Dat wil zeggen dat ze op geen enkele wijze de grenzen van de wet- en regelgeving opzoeken. Die oproep heb ik meerdere keren herhaald tijdens de bijeenkomsten en panels; vanaf deze plaats doe ik dat graag nog een keer.

René Jansen