Wat is een kansspel?

Bordspel met ganzenWat is een kansspel en wanneer is de Kansspelautoriteit bevoegd?

De Kansspelautoriteit is toezichthouder op de markt voor de kansspelen. De Kansspelautoriteit beschermt de consument, voorkomt kansspelverslaving en bestrijdt illegaliteit en criminaliteit (publieke doelen).

De wet stelt eisen aan het aanbieden van een kansspel. Volgens de Wet op de kansspelen is het zonder vergunning verboden 'gelegenheid' te bieden 'om mede te dingen naar prijzen of premies' als de aanwijzing van de winnaars gebeurt door 'enige kansbepaling waarop de deelnemers in het algemeen geen overwegende kunnen uitoefenen' (artikel 1a).

Leidraad

In de Leidraad beoordeling kansspelen (pdf, 332 kB) heeft de Kansspelautoriteit nader uitgewerkt wanneer er sprake is van een kansspel zoals bedoeld in de Wet op de kansspelen en dus wanneer de Kansspelautoriteit bevoegd is toezicht te houden. Het document is gemaakt om enerzijds zelf houvast te hebben bij de beoordeling van huidig en nieuw spelaanbod. Anderzijds maakt de Kansspelautoriteit hiermee inzichtelijk hoe zij te werk gaat. In de Leidraad beoordeling kansspelen wordt de Wet op de kansspelen uit 1964 vertaald naar de dagelijkse praktijk.

Guide on assessing games of chance (pdf, 343 kB) Engels

Belangrijk genoeg?

Wanneer moet er voor het aanbieden van een kansspel een vergunning worden aangevraagd? Dat is aan de aanbieder van het spel om te beoordelen. Het spel Ganzenbord is een kansspel (immers: alleen de dobbelsteenworpen bepalen de uitslag van het spel), maar niemand zal van mening zijn dat hiervoor een vergunning moet worden aangevraagd of dat de Kansspelautoriteit toezicht moet houden. De Kansspelautoriteit kijkt in haar toezichthoudende en handhavende rol  naar de gevolgen die het spel heeft voor de publieke doelen van de Kansspelautoriteit, met andere woorden of er risico's zijn voor de consument. De Kansspelautoriteit beoordeelt van tevoren geen spelconcepten.

Prijs en invloed

Belangrijk onderdeel van de beoordeling is de vraag of er sprake is van een te winnen prijs. De Kansspelautoriteit ziet speluitkomsten als prijzen wanneer deze een economische waarde hebben. Dat is het geval als de prijs verhandelbaar is.

Een andere belangrijke factor is het antwoord op de vraag of, en zo ja, in hoeverre de speler invloed op de uitkomst heeft. De wet zegt immers dat om van een kansspel te kunnen spreken spelers geen 'overwegende' invloed kunnen uitoefenen op wie er wint.

De Kansspelautoriteit onderscheidt 2 categorieën spellen:

  • spellen waarbij spelers tegen de aanbieder van een kansspel spelen (bijvoorbeeld een speelautomaat of casinospel) en spellen waarbij spelers tegen elkaar spelen. In de eerste categorie hebben spelers per definitie geen overwegende invloed. Aanbieders hebben een financieel belang bij de uitkomst van het spel en zullen dit niet aanbieden als ze verlies lijden.
  • In de tweede categorie moeten spelelementen tegen elkaar worden afgewogen, zoals bijvoorbeeld bij poker het geval is. Een speler is afhankelijk van de kaarten die hij krijgt, maar zijn behendigheid speelt ook een rol. Dat het niet altijd eenvoudig is te bepalen waar behendigheid begint en toeval ophoudt, bewijst het feit dat de Hoge Raad er in 1998 aan te pas moest komen om te bepalen dat poker een kansspel is.